De recente vissterfte in de Saramaccarivier, gemeld op 26 juni 2026, heeft de diepgewortelde problemen van milieuvervuiling door illegale goudwinning en het falen van overheidsinstanties in Suriname pijnlijk blootgelegd. We zijn bijna 2 maanden verder en er is nog steeds geen officieel onderzoeksresultaat bekend.Dit roept grote vragen op over de effectiviteit en onafhankelijkheid van de Nationale Milieuautoriteit (NMA).
Volgens milieu-activist Erlan Sleur, weigert men de “hete aardappel” aan te pakken kennelijk omdat er achter de schermen invloedrijke en/of kapitaalkrachtige personen bij de illegale praktijken betrokken zijn. Hij wijst op onterecht uitgegeven vergunningen en de “grote chaos” in het binnenland, waar het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) verantwoordelijk voor wordt gehouden. Eerdere inspecties, zoals die bij Grassalco in december 2025, toonden al aan dat er met verboden gifstoffen en een ondeugdelijke infrastructuur werd gewerkt, maar de werkzaamheden werden niet stopgezet en er werd niet opgetreden.
Sleur benadrukte tijdens een recent interview in de nieuws-talkshow “Bakana Boskopu” via Pipel Radio Suriname dat de NMA en andere ministeries al jaren op de hoogte zijn van het wijdverspreide gebruik van gifstoffen, waaronder cyanide en kwik, in gebieden zoals het Afobakka Stuwmeer en Maripaston. Drone-opnames en persoonlijke meldingen aan ministers en de NMA-directeur, inclusief ondersteuning van een universiteitsprofessor, werden genegeerd. De ministeries hebben zelfs ontkend dat het om gifstoffen ging en spraken van ‘fake news’, terwijl lokale bewoners ziek werden en dieren stierven.
De situatie is verergerd doordat illegale exploitanten, vaak buitenlanders waaronder Chinezen, chemicaliën binnensmokkelen en deze in open systemen gebruiken, wat leidt tot massale vervuiling bij regenval. Sleur stelt dat de overheid de samenleving ‘belazert’ door toerisme te promoten terwijl rivieren en vissen met kwik besmet zijn en de volksgezondheid in gevaar komt. De publieke woede groeit, maar burgers voelen zich machteloos. De roep om een drastische hervorming van het systeem, inclusief het ontslaan van verantwoordelijke ambtenaren en ministers, is dan ook luid.
